Mensen helpen met marketing?

Mensen, ze zijn overal en je komt ze overal tegen. Maar soms is het heel frappant en dan is de wereld heel erg klein. Dat overkwam mij vandaag. Terugreizend naar Eindhoven rond middernacht kom ik op het station Utrecht een bekende man tegen. Bekend nee niet echt. Ik zie hem elke ochtend als ik naar mijn werk ga bij het fietsenrek waar ik mijn fiets neerzet. Hij staat daar niet om te gaan werken. Nee hij gaat elke ochtend als eerste het casino binnen. Medelijden heb ik met hem. Waarom doet hij dat denk ik elke ochtend. En nu kom ik hem in Utrecht tegen. Wat moet hij hier, denk ik. Ik krijg het gevoel dat ik hem moet groeten want wij zien elkaar toch elke ochtend? Maar kennen wij elkaar? We leven in twee verschillende werelden. Mensen zoals hem helpen om uit die beperkte wereld te komen, daar had een bezoeker van Markteffect het over. In vijf minuten vertelde hij waar zijn bedrijf zich mee bezig houdt. Mensen die in een korte tijd van directeur tot zwerver konden vervallen. Mensen die weer geholpen moesten worden aan een gestructureerd leven. In die vijf minuten dat hij vertelde waarmee zijn bedrijf bezig was kwam ik met mijn gedachten terecht in een andere voor mij onbekende wereld. De wereld van de man die ik tegenkwam.

Ik ging naar Utrecht voor een etentje met vriendinnen. Het gesprek van die avond ging over één van hen die besloten had haar gezin voor een maand achter te laten, naar Afrika te gaan en daar als vrijwilliger te gaan helpen. Mensen helpen die minder welvaart hebben dan wij. Helpen, daar is ze nu al mee begonnen door geld in te zamelen voor daar. Ze kan met dat geld daar spullen aanschaffen die nodig zijn.

Op de heenweg in de trein had ik het Tijdschrift voor Marketing (oktober 2010) gelezen. Ik had alles gelezen behalve het artikel “Buitengeslotenen zijn easy targets voor marketeers”. Ineens leek mij dit artikel interessant. En dat was het! Nicole Mead heeft ontdekt dat sociaal uitgesloten consumenten een zeer laagdrempelig en dus toegankelijke doelgroep voor marketeers zijn. De conclusie is dat mensen die buitengesloten zijn, producten kopen die hen toegang verschaffen tot de groep waar ze bij willen horen ook al hebben ze daar geen geld voor. Dit kunnen ook illegale producten zijn of producten die slecht zijn voor hun gezondheid. Ze gaan er zelfs schulden voor aan. Haar boodschap is dat het onderzoek vooral ook bedoeld is om consumenten de ogen te openen. “Als consumenten weten hoe zij in hun consumptiegedrag reageren op buitensluiting, dan kunnen zij proberen om zich er tegen te verweren. Dus kunnen marketeers met deze wetenschap bewuster omgaan met deze groep mensen.” Volgens haar zou je deze mensen zelfs kunnen traceren op sociale netwerken (op internet) en hun gedrag kunnen beïnvloeden.

Ik weet niet of dit geldt voor de man die ik vanavond op het station heb gezien. Hij is zonder meer buitengesloten en zal weinig vrienden hebben. Of hij weleens op internet en daarmee in een sociaal netwerk zit is de vraag. Ik weet ook niet of de bezoeker die bij ons was vandaag de conclusie van Nicole Mead herkent.

Het artikel sluit met de werking van de wij- versus het ik- principe in de relatie tot advertising. Ik wil het houden op het wij versus het ik principe op het menselijke vlak. De man van het station kan ik niet helpen. Maar mijn vriendin die naar Afrika gaat zal ik steunen door een donatie, niet dat ik daar trots op ben, niet dat ik me daarmee wil afkopen, maar omdat het me allemaal op één dag overkwam.

(Je kunt mijn vriendin volgen op haar weblog: www.dianachiotakis.be-more.nl en de website van onze bezoeker is www.st-neos.nl)

Oktober 2010, Désirée Kluiters, Markteffect